Fracturen bij kinderen (2019)
Op initiatief van de Vereniging Anusatresie en de Vereniging Samenwerkende Ouder- en Patiëntenorganisaties is in 2017 gestart met de ontwikkeling van de kwaliteitstandaard Anorectale malformaties. Namens het KNGF, NVFB en de NVFK vertegenwoordigden mw. M. (Marlou) Essink en mw. B.L. (Barbara) Hettema de (kinder-bekken)-fysiotherapie in de werkgroep. Het KNGF heeft samen met de NVFB en NVFK commentaar gegeven op de conceptstandaard. In het voorjaar van 2020 is de kwaliteitsstandaard geautoriseerd.
Aanbeveling voor de fysiotherapeut
Fracturen bij kinderen komen veel voor. Gezien het ontwikkelproces en het snelle herstelproces van kinderen bestond de behoefte aan een richtlijn specifiek gericht op de behandeling van de meest voorkomende fracturen bij kinderen: proximale en distale humerus-, onderarm-, pols-, femurschacht-, onderbeen- en enkelfractuur.
In verband met de aanwezigheid van een actieve groeischijf worden fracturen bij kinderen in principe altijd conservatief behandeld. Er is veelal geen of nauwelijks wetenschappelijke literatuur beschikbaar over de effectiviteit van (kinder)fysiotherapie bij deze doelgroep. De werkgroep achtte de rol en relevantie van (kinder)fysiotherapie dusdanig, dat fysiotherapie in elke aanbeveling van de verschillende typen fracturen is opgenomen.
In de behandeling van kinderen met deze fracturen wordt dan ook geadviseerd (kinder)fysiotherapie te overwegen wanneer er sprake is van een afwijkend beloop, bewegingsangst, co-morbiditeit en/of beperkingen in activiteiten en/of participatie in het dagelijks leven van het kind. De richtlijn bevat daarnaast een specifieke module over (kinder)fysiotherapie en revalidatie gericht op indicaties en gevolgen van fracturen.