Subacromiaal Pijnsyndroom van de Schouder (SAPS) (2025)

Aanbevelingen voor de fysiotherapeut

In deze richtlijn worden meerdere aspecten van SAPS behandeld, zoals preventieve maatregelen, beeldvorming voor de diagnose, niet-operatieve en operatieve behandelingsmogelijkheden.  

De aanbevelingen die specifiek voor de fysiotherapeut zijn of (het handelen van) de fysiotherapeut aangaat:   

• Informeer patiënten over de potentieel positieve effecten van een gezonde leefstijl. Denk hierbij aan:   
  • Terughoudend zijn met langdurig NSAID gebruik en frequente corticosteroïdinjecties.   
  • Blijvend aandacht hebben voor gedoseerd bewegen binnen sport en werk kan de belastbaarheid van de cuff duurzaam vergroten.  
• Adviseer om:   
  • Te bewegen binnen de comfortzone en niet te lang, te zwaar en te vaak.   
  • De inrichting van de werkplek te optimaliseren, rustpauzes in te lassen en hulpmiddelen te gebruiken.   
  • Bewegen zoals reiken, ante- en lateroflexie boven schouderniveau, endo- en exorotatie tegen de grenzen van de ROM te beperken.   
  • Voor bovenstaande aanbevelingen te verwijzen naar de desbetreffende experts (bedrijfsarts en paramedici).   
• Gebruik na anamnese het lichamelijk onderzoek om de diagnose SAPS of rotator cuff ruptuur te stellen, om te bepalen of en welk vervolgonderzoek nodig is en/of om te bepalen of fysieke klachten te beïnvloeden zijn.   
• Gebruik bij patiënten met schouderpijn een enkele test voor het aantonen dan wel uitsluiten van SAPS of een rotator cuff ruptuur:   
  • Een enkele test is voldoende bij verdenking op SAPS. Bijvoorbeeld de empty can test (insluiten indien positief).   
  • Gebruik bij verdenking op een (posterieure) rotator cuff ruptuur bij voorkeur de lateral rotation lag sign (insluiten indien positief).   
• Verricht echografie indien aanvullende beeldvorming is geïndiceerd bij patiënten met klinische verdenking op een (partiële dikte) ruptuur van de supraspinatuspees.   
• Overweeg samen met de patiënt (met voorlichting over werking en bijwerking) een subacromiale injectie met corticosteroïden met lokaal anestheticum om de oefentherapie te vergemakkelijken, als oefentherapie niet adequaat kan worden uitgevoerd in verband met pijnklachten. Na de injectie dient de (z.n. begeleide) oefentherapie (gegeven door een oefen- of fysiotherapeut) weer hervat te worden.   
• Overweeg samen met de patiënt (met voorlichting over werking en bijwerking) om nervus suprascapularis blokkade toe te passen bij patiënten met therapieresistente SAPS, met als doel om pijnverlichting te bewerkstelligen indien eerdere adequate conservatieve therapie onvoldoende effectief is gebleken.   
• Schrijf bij patiënten met SAPS-klachten en een geïsoleerde, symptomatische en niet-traumatische supraspinatusruptuur als eerste een conservatieve behandeling (oefentherapie (gegeven door een oefen- of fysiotherapeut met affiniteit voor de behandeling van schouderklachten), eventueel in combinatie met een corticosteroïdinjectie) voor.   
• Overweeg een operatie (rotator cuff repair) indien adequate conservatieve behandeling na 3-6 maanden niet succesvol is (oefentherapie (gegeven door een oefen- of fysiotherapeut met affiniteit voor de behandeling van schouderklachten), eventueel in combinatie met een corticosteroïdeninjectie).   
• Immobiliseer de schouder voor een periode van drie weken na operatief herstel van een geïsoleerde supraspinatuspeesruptuur.